پاورقی های یک زندگی

ساعت ١١ صبح روز جمعه از بن بست شلوغ که رد شدم وارد حیاط  امامزاده عبدالله شدم چندتایی آدم در حال رفت و آمد بودند دست راست پیچیدم رفتم تو حیاط بعدی برم سر خاک مادر بزرگم بعد از سالها.

. همه جا مخروبه ، در و پنجره های آهنی رو که کنده بودن و برده بودن ،تو اتاق های آرامگاه پر بود از رد معتادها و زباله .

با ترس و لرز رفتم حیاط بعدی یه خانم مسنی سر قبری نشسته بود،روی سنگ قبرهارو که میخوندی مربوط به سالهای ٢٠ و ٣٠ وقبل از اون بود.

از کریم آقا که حساب قبرهای  حیاط بغلی رو داشت پرسیدم اینجابازم مرده دفن میکنن؟گفت اگه 22 میلیون بدی آره!

خلاصه :این قبرستان امامزاده عبدالله شامل ١۴ یا ١۵ تا حیاط

که تقریبا رویهم رفته ١٢ هکتار مساحت داره و ساختمان بقعه

آن مربوط به دوره صفویه است ودر قرن ١١ بنا شده و در دل اون

افراد مشهوری مثل تیمورتاش (وزیر مغضوب دربار رضاخان)وصور

اسرافیل ویدالله سحابی وقطب زاده و پور مختار اولین سفیر

ایران در آمریکا و شهدای ١۶ آذر سال 32دانشگاه تهران و

سرهنگ سیامک و... در آن خفته اند .در واقع این مکان آثار ملی

شناخته شده و قرار بوده باغ گورستان شود. اما در حال از بین

رفتن و متروکه است وپناهگاهی برای معتادان و... است.

شهدای 16 آذر سال 32 دانشگاه تهران

بی معلوماتی مادام باریخا که باعث مرگ این خانم شده